Grootmeesters uit de schaduw

Requiem van Haydn en Magnificat van Carl Philipp Emanuel Bach

Carl Philipp Emanuel Bach en Michael Haydn speelden in de 18e eeuw een belangrijke rol in de overgang van barok naar de klassieke stijlperiode. Daarmee zijn zij zowel navolger als wegbereider. Door nu eens niet te kiezen voor uitvoering van de ‘veilige’, populaire meesterwerken (zoals het Requiem van Mozart of het Magnificat van vader Bach) willen de koren het publiek bewijzen dat ook de minder bekende werken van wegbereiders en navolgers de aandacht waard zijn. Die werken vormen de piramide waarop de top kan gedijen.

Het Magnificat van C.P.E. Bach is een mix van oud en nieuw. In structuur en instrumentatie volgt de componist zijn vader na, maar qua compositietechniek en -esthetiek zijn er verschillen, zoals een spaarzamer gebruik van contrapunt en koorfuga. Bach toont zich een vernieuwer met zijn zogenaamde ‘galante’ stijl, een duidelijke vooruitwijzing naar het classicisme. Overigens vertoont het fugathema in het laatste deel van het Magnificat grote overeenkomst met dat in het Kyrie uit Mozarts Requiem…

Zonder het Requiem van Michael Haydn zou het veel beroemdere van Mozart anders hebben geklonken. Er waren vriendschappelijke banden tussen Haydn en de familie Mozart. De jonge Mozart en zijn vader hebben meegewerkt aan de eerste uitvoering van Haydn’s Requiem en dat heeft zijn sporen nagelaten toen Mozart 20 jaar later zijn eigen Requiem schreef. Een aantal overduidelijke muzikale parallellen wijzen hierop. Michael Haydn vestigde met het Requiem zijn naam als een van de belangrijkste en meest gewaardeerde componisten van kerkmuziek van zijn generatie.

Datum
Tijd
20.00
Locatie
Walburgiskerk Arnhem